~KuNa's Memories~

ว่าจะยายามเลิกคิด...แล้วกลับไปเป็นเหมือนเดิมแล้วเชียว...

แต่ทำไม? เหมือนกับว่าเขาไม่อยากให้เราเลิก...

 

เขากลับใกล้ชิดเรามากกว่าเดิม...เหมือนกับว่ากลัวเราจะลืมเขาซะงั้น...

ทำให้ไม่แน่ใจ...ว่าเขาคิดยังไงกับเรากันแน่?

 

เขารู้ตัวรึเปล่า...ว่ากำลังทำอะไรอยู่?

สิ่งที่เขาทำนั้น...ทำให้เรารู้มากขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะ...

 

รึว่าเรารู้สึกแบบนั้นอยู่คนเดียว?

เขาอาจจะไม่รู้ตัวเลยก็ได้...กลายเป็นว่าเรานั้นคิดไปเองคนเดียว...

 

คงได้แต่รอ...รอ...รอ...

แล้วก็รอต่อไป...

 

รอให้ถึงวันนั้น...วันที่เราแน่ใจ...ว่าเราไม่ได้คิดไปเอง...

หรือรอวันที่เขาจะกล้าบอกความจริงกับเรา...

 

 

รักเธอแต่เธอไม่เคยรู้
ฉันรักเธออยู่มากมายเท่าไหร่
แค่เพียงได้เก็บเธอเอาไว้
ไว้ภายในใจของฉันตลอดมา

* อยากบอกเธอในบางครั้ง
แต่ฉันยังคงไม่กล้า
เพราะฉันกลัวจะเสียน้ำตา
และอาจจะสูญเสียเธอไป

** ได้ใกล้ชิดกับเธอก็พอ ได้แค่ขอมีเธอในใจ
แค่เพียงเธอไม่ร้างไกล เท่านี้ก็พอ
ได้แค่เพียงสบตาเท่านั้น ได้แค่ฝันข้างเดียวเรื่อยไป
รู้คนเดียวอยู่ทั้งใจ ว่าฉันรักเธอ
(และรักตลอดไป)

ห้ามใจเก็บกดอยู่อย่างนั้น
ถึงแม้ว่ามันอัดอั้นเพียงใด
ฉันกลัวจะบอกเธอออกไป
แล้วเธอจะเปลี่ยนไม่เหมือนที่ผ่านมา

(*,**)

เริ่มต้นใหม่...กับสิ่งเดิมๆ...ที่ดีกว่า...

 

ทำไมนะ...ถึงรู้สึกว่ามันมีอะไรที่ดีขึ้นกว่าเดิม อิๆๆ

 

ช่วงนี้มีความสุขที่สุดเลย...

 

แต่ไม่รู้ว่าคนอื่นเขาจะสุขไปด้วยรึเปล่าน่ะสิ...รึว่าเราสุขคนเดียวนะ 555+

 

พอแค่นี้ละกัน...มีความสุขมาก แต่ขี้เกียจพิมพ์ ^^!

อะไรทำให้เราเป็นแบบนี้?

เราไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน...อะไรมาทำให้เราเปลี่ยนแปลงไปได้ขนาดนี้?

 

เราไม่รู้...มันอาจจะเป็นอารมณ์ชั่ววูบ...

ทำให้เราคิดอะไรบ้าๆ ไปโดยไม่รู้ตัว

 

พอซักทีเหอะ...มันชักจะบานปลายไปกันใหญ่แล้ว...เราทำบ้าอะไรลงไป!

 

เราทำผิดมาก...เราคิดแบบนั้นไปได้ยังไง...

ตอนนี้เรารู้ตัวแล้ว...ช่วง 2-3 อาทิตย์ที่ผ่านมามันไม่ใช่ตัวเรา...

 

เราไม่ได้เป็นแบบนั้น...พอกันที!

 

เราต้องทำอะไรซักอย่าง...เพื่อที่จะทำให้ทุกอย่างมันกับมาเป็นเหมือนเดิม...เหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เราจะต้องกลับมาเป็นคนเดิม...เราสัญญา

 

ไม่ว่ามันจะยากแค่ไหนก็จะทำ...เราก่อปัญหาขึ้นมา...เราก็ต้องแก้ปัญหานั้นให้ได้!

 

อดีตมันแก้ไขไม่ได้...แต่เรายังสามารถนำอดีตกลับคืนมาได้...ใช้มั๊ย!!!

 

ไม่มีอะไรมาทำลายมิตรภาพของความเป็น "เพื่อน" ไปได้หรอก...

ทำไม.....

ทำไม ทำไม ทำไม ทำไม ทำไม.....

 

ทำไมเราต้องชอบเขาด้วย...เราไม่เคยคิดแบบนี้มาก่อน...แต่จู่ๆ มันก็เกิดอะไรในใจขึ้นมา...

โดยที่เราไม่รู้ตัวเลย...

 

เพียงแค่เรารู้สึกดีเมื่ออยู่ใกล้ๆ เขา...มีความสุขเมื่อได้อยู่ใกล้ชิดเขา...สบายใจเมื่อได้คุยกับเขา...

เมื่อเขาไม่ได้อยู่กับเรา...เราก็จะคิดถึงเขา...อยากเจอเขาเร็วๆ...อยากอยู่ใกล้ๆเขาตลอดเวลา

 

นั่นคือความรู้สึกที่เรามีกับเพื่อนเหรอ?

ทำไมเราไม่เคยรู้ตัวเลย...ว่าความรู้สึกแบบนั้นน่ะ...มันแปลว่า เราหลงรักเขาแล้ว

 

มารู้ตัวเข้าอีกที เราก็ชอบเขาซะแล้ว...

แต่เราก็อยากจะพยายามห้ามใจ...

"เราจะชอบเขาไม่ได้นะ...เขาเป็นเพื่อนเรานะ..."

เราพยายามบอกกับตัวเองแบบนั้นมาตลอด...

 

แต่ก็ยังรู้สึกไม่สบายใจ...มันอึกอัดบอกไม่ถูก...เรายังรู้สึกว่าเรายังตัดใจไม่ให้ชอบเขาไม่ได้...

อยากจะบอกความในใจให้เขารู้...ไม่ชอบเราไม่เป็นไร...ขอแค่ให้ได้บอก...ไม่อยากเก็บไว้คนเดียว...

แต่ก็บอกไม่ได้...

 

ไม่ได้กลัวว่าเขาจะปฏิเสธ...แต่กลัวเขาจะรับไม่ได้...

กลัวเขาจะเปลี่ยนไป...กลัวเขาจะไม่ยอมเป็นเพื่อนกับเราเหมือนเดิม...

กลัวเขาจะระแวงเรา...ไม่ไว้ใจเราเหมือนแต่ก่อน...

 

เรารู้ว่าเขาไม่ได้คิดอะไรกับเรา...เขาคิดกับเราแค่เพื่อนคนนึงเท่านั้นแหละ...

เรามันบ้าไปเองแหละ...

 

เขาเป็นเพื่อนที่ดี...

เราไม่อยากเสียเพื่อนดีๆ แบบนี้ไป...

 

เรารู้สึกผิดที่ไปชอบเขา...เราไม่มีสิทธิ์ที่จะไปชอบเขาด้วยซ้ำ...เราไม่ควรไปชอบเขาเลย...ไม่ควรจริงๆ...

เมื่อไป Dream World กับเพื่อนๆ ที่ ซ.จ. มา...(โดดเรียนแคลไป 555+)

ก็มี กั๊ก เปา และก็พิชญ์

 

มันส์โคตรๆ อ่ะ...แหกปากร้องโวยวายซะคอแห้งเลย ^^!

คนก็มองเต็ม...แต่ไม่อายเว้ย 555+

 

พอเข้าบ้านผีสิงก็...อ่ะนะ...เกาะหลังเหมือนเดิม

เข้ามา 2 รอบแล้ว นี่รอบที่ 3 ยังกลัวอยู่เลยเฮ้อ~

 

ติดใจ Go Kart อ่ะ...ตอนแรกว่าจะไม่เล่น แต่เห็นกั๊กชวนเลยเล่นนะเนี่ย...

มันส์โคตรอ่ะ เล่นง่ายกว่าที่คิดเยอะเลย เหอๆๆ